Hacı Şakirler Konağı

Öncelikle bizleri kendi evimizde hissedecek kadar rahat ve huzurlu bir ortam sunan şirin ev sahiplerine teşekkür ediyorum. Anadolu kültürünü yaşatmaya çalışan iki değerli insan Mehmet Bey ve Fatma Hanım mekanı işletiyorlar. 180 yıllık konağın her tarafı tarih kokuyor. Gözleriniz baktığı her yerde bir tarih gizli. Temizliğiyle de son derece memnun kalacağınız, kesinlikle gitmeniz gereken bir yer. Özellikle Fatma Hanım’ın yöresel makarnasını tatmanızı şiddetle tavsiye ederim.

Bir fincan kahvenin 40 yıl hatırı vardır derler, peki soğuk bir kış günü size ikram edilen sıcacık bir bardak çayın hatırı yıllara sığar mı? Mehmet abi ve Fatoş abla işte bizi böyle bir sıcaklıkla karşıladı, evlerini açtı ve bizi misafir ettiler. Hacı Şakirler Konağı, `Mudurnu`’da konaklarken eski özlediğimiz kış geceleri sohbetlerini de yaşattı bize. Bir gece konaklamamıza rağmen çok güzel insanları tanıdık `İstanbul`’dan ve `İzmit`’ten...Yemekler de, kahvaltı da gayet lezzetliydi. Sobada ekmek kızartmayalı çok olmuş meğerse. Mudurnu’ya geldiğinizde kesinlikle burada kalın, dinlenerek huzurla evinize dönün... Her şey için çok teşekkür ediyoruz. En kısa zamanda görüşmek üzere, sevgiyle kalın... `Bursa`, `İnegöl`. Gülşah & Kemal Can.

10 arkadaşımla birlikte 2016'ya içinde girdiğimiz bu güzel konağı ve sahiplerini yazmak lazım. Hacı Şakirler Konağı, babaannesinin, dedesinin evini ve oraya ait anılarını özleyenler için mükemmel bir seçim. Mimari olarak tamamen eski dokusu korunmuş, duvarlarında, kenarında, köşesinde geçmişe dair çokça izler taşıyan sıcacık bir ortam. Benim gibi iç avlu severler için de odalarımızın olduğu ek binadan konağa geçişler ve o arada sadık dostumuz Şila ile oynaşmalar ayrı bir keyifti. Odalarımız gayet temiz ve gece -18 derecelere kadar düşen sıcaklıkta da sıcacıktı. Konak sahipleri Mehmet abi ve Fatoş abla hoş sohbetleri, duruşları, doğaya, insana ve hayvana olan sevgileri ile de ayrıca sevdiriyorlar kendilerini. Fatoş ablanın müthiş yemekleri ile de ekip tamamlanıyor ve dört dörtlük bir yer oluyor Hacı Şakirler Konağı. Özellikle kaşık sapı (kıtır kıtır kurutulmuş süzme yoğurt taneleri, gezdirilmiş bir çeşit erişte - keşli erişte olarak da karşılaşabilirsiniz) kesinlikle tekrar yemek için uğruna `İstanbul`'dan kalkıp `Mudurnu`'ya gidebileceğim bir lezzet. Tamamı anne eli değmiş gibi, hatta Fatoş abla çok canınızın istediği bir şey olursa onu da minik bir sürprizle akşam yemeğinde önünüze getirebiliyor. Giderseniz eğer sobaya patateslerinizi atın ve onlar fırında kızarırken siz de karşısındaki sedirde kitabınızın tadını çıkarın. Huzur oracıkta. :)

Dekorasyon ve konağın tarihi havası için puan verebilirim sadece. Ocak 2015 tarihinde konaklamaya gittik. Bizim için ayrılan odalar konağın kendisi değil daha sonradan konağın arka tarafına yapılmış olan bina idi. Bir gece konakladıktan sonra iki kişi aynı odada kalmamızı istediler. İki kişilik oda olarak geçiyor ancak bir kişinin bile rahatlıkla hareket edemeyeceği bir odada iki kişi kalmak istemedik. Oda da elbiselerimizi koyacağımız bir dolap bile yoktu. Başka oda vermelerini, o durumda iki kişi kalabileceğimizi ilettik ancak tavırları hiç ama hiç hoş değildi. Burası dedenizin, babaannenizin evi diye samimi görünmeye çalışıyorlar ama bu duruma gelince hiç de hoş olmayan cümleler ağızlarından dökülüverdi. Bu tatsız olayların yaşanması hoş olmadı ancak bu davranış karşısında hemen konaktan ayrıldık...

Eşine ender rastlanır yapıdaki konakta Türk ailesinin misafiri oldum, yemeklerini yedim, çaylarını içtim, Mehmet abi ve Fatoş ablanın kaliteli sohbetleriyle zamanımı geçirdim, mümkün olduğu kadar modernizmin vahşiliğine direndirilmiş konağın içinde binlerce yıllık kadim kültürümüzü hissettim. Gıpta ile anlatacağımız bütün misafirperverlik ve sıcaklığın aslında bizim yitirmeye yüz tuttuğumuz değerlerimiz olduğunu konaktan ayrılırken düşündüm. Hem konağın mimarisi, ruhu hem de yaşamları açısından "otel" ya da "pansiyon" işletmecisi haline dönüşüp popülerleşmenin bozucu etkisine yenilmedikleri için onlara kendi adıma saygılarımı ve teşekkürlerimi sunuyorum...